Jak zachęcić dziecko do nauki PDF Drukuj
poniedziałek, 23 marca 2020 23:54

Jak rodzice mogą postępować, aby zachęcić dzieci do nauki?


- WSPIERAJ, ALE NIE WYRĘCZAJ

Rodzice nie muszą na nowo uczyć się tego, co dziecko w szkole. Naukę pozostawmy dzieciom. Rodzice powinni wspierać. Częstym problemem jest odrabianie prac domowych. Pomagając w odrabianiu prac domowych rodzice nie powinni robić tego za dziecko. Należy małymi krokami wdrażać dziecko do samodzielnej pracy. W procesie uczenia się ważną rolę odgrywa samokontrola wykonanej pracy. Chodzi w niej o to, aby dziecko samo odkryło swoje błędy i samo je poprawiło. Należy dziecko przyzwyczajać do podejmowania wysiłku, do pokonywania trudności, wtedy uwierzy we własne siły i możliwości.


- MĄDRZE MOTYWUJ

Motywacja w procesie uczenia odgrywa bardzo ważną rolę. Jest siłą pobudzającą do nauki, zdobywania wiedzy oraz rozwijania zainteresowań. Od kar lepsze są nagrody, ale stosowanie ich musi być ostrożne. Złotym środkiem jest drobna nagroda, np. w postaci uznania rodziców, pochwały. Dziecko będzie miało poczucie, że rodzice doceniają go i jego wysiłek włożony w naukę.


- DOCENIAJ OSIAGNIĘCIA DZIECKA

Warto zapytać dziecko: „Czego się dziś nauczyłeś?”. O ile łatwo jest doceniać osiągnięcia dziecka, które otrzymuje dobre stopnie, to gorzej jest z dzieckiem, które ma kłopoty w nauce. Warto się zastanowić, czy niepowodzenia w nauce mają swoją przyczynę. Jest różnica miedzy dzieckiem, które nie chce się uczyć, a takim, które uczy się wolno i nie jest w stanie zrobić tego, co się od niego wymaga. Dajmy dziecku czas na przyswojenie wiedzy.


- NIE POZWÓL DZIECKU, BY ŹLE MÓWIŁO O SOBIE

Często mamy okazję słyszeć, że dziecko źle mówi o sobie: „jestem głupi”, „nie dam rady”, „i tak mi się nie uda”. Czasem nieświadomie nadajemy dziecku etykietę i tak o nim mówimy: „ten nie jest zdolny, ten powolny, ten zapominalski”. Sprawiamy, że dziecko tak zaczyna myśleć o sobie. Opatrywanie dzieci etykietami ogranicza ich nadzieję, marzenia i możliwości. Może pojawiać się lęk przed niepowodzeniem, który powoduje u tych dzieci występowanie tendencji do rezygnacji, formułowanie niskich aspiracji i niskich oczekiwań oraz unikanie nauki.


- BUDUJ W DZIECKU POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI

Dziecko będzie myślało pozytywnie o sobie, gdy będzie miało poczucie własnej wartości. Ważne jest by pomóc wykształcić w dziecku chęć i inicjatywę, by zrekompensować poczucie niskiej wartości, znaleźć sposób zrównoważenia jego słabości, by dziecko myślało: „Może nie jestem najlepszym uczniem w klasie, ale za to najlepiej rysuję, czy gram w piłkę”. Jest to szczególnie ważne w okresie dojrzewania, ponieważ w tym okresie często jedynym źródłem poczucia własnej wartości jest akceptacja grupy rówieśniczej.


Podsumowując poniższe komunikaty mogą pomóc w zachęcaniu dziecka do nauki:


 komunikat ,,doceniam to” – stwierdzenie, co rzeczywiście w dziecku doceniamy

 komunikat ,,jestem z tobą” – wyrażenie empatii lub zrozumienia

 uwaga bez pochwały – poświęcenie dziecku uwagi, bez oferowania nagrody

 pochwały i nagrody – chwalenie i nagradzanie

 prawdziwy zachwyt – spontaniczne wyrażanie zachwytu

 budowanie poczucia własnej wartości – rodzic wypowiada komentarze, które mają na celu wzbudzenie w dziecku poczucia własnej wartości, aktywności, samodzielności, chęci do współdziałania, świadomej, poszukującej postawy.


Kluczem do sukcesu jest miłość i akceptacja!


Najważniejszą rzeczą w zakresie motywowania dzieci do nauki przez rodziców jest ich akceptacja, bez względu na to, co dziecko robi czy jak się zachowuje. Dziecko, które wyrasta w atmosferze akceptacji, poczuciu bezpieczeństwa, że jest kochane i szanowane, łatwiej przyjmie nasz punkt widzenia. Dziecko, które nabierze wiary i pewności siebie, łatwiej pokona problemy i chętniej będzie stawiało czoła przeciwnościom.